Dit jaar hebben we er maar weer eens voor gekozen om met eigen vervoer op vakantie te gaan. De afgelopen jaren zijn we in de zomer telkens naar een Canarisch eiland gevlogen, om het strand en de zon op te zoeken, maar dat leek ons dit jaar wat te warm. Vandaar dan nu met de auto naar Noorwegen!
Eigenlijk was de reis al begonnen, maar vanochtend bijtijds weg gereden uit Zuidlaren, waar we overnacht hadden. Wel lekker makkelijk, je hoeft je niet meer zo druk te maken over die kleine dingetjes die altijd nog moeten gebeuren op het laatste moment.
Daniel heeft er ook zin in!
Al op de A7 richting Duitse grens viel Daniel al in slaap! Een heerlijk begin, van een lange rit. Met een paar korte tussenstops onderweg zijn we naar het noorden van Denemarken gereden. We hadden afgesproken om onderweg te bekijken hoe lang we het vol zouden houden. Bij de plaats Hobro vonden we het genoeg, en zijn we een hotel gaan zoeken.
Dat bleek toch iets minder eenvoudig: bij het eerste hotel werd ons (in het Nederlands!!!) verteld dat zij (en de meeste hotels in de omgeving) vol waren... Maar, misschien was er bij de jeugdherberg nog wel plek. Dus: op naar het Vanderhjem van Hobro, en jawel hoor, daar was wel plek!
Na een korte wandeling nog in de 'stad' gegeten bij een plaatselijke pizzeria en vroeg ons bedje opgezocht.
wandeling door Hobro en Hobro vandrerhjem
Vanaf Hobro was het nog maar een klein stukje naar de haven van Hirtshals (1,5 uur), waar we de boot naar Noorwegen zouden nemen. Tijd dus nog voor een wandelingetje door het centrum van Hirtshals (was vergeten dat dat zo klein was...) en nog wat wachten op de kade.
wachten op de kade en de boot naar Noorwegen
De boottocht, met F/F Silvia Ana, was een rustige (weinig golven), maar wel snelle! Toch wel aangenaam, zo'n snelle veerpont. En natuurlijk ook wel handig dat die twee reisgenoten van me weer konden slapen (kon ik weer lezen).
Weerzien met Marit, Bjørne, Vidar en Viña was in het begin wat wennen, maar wel zeer hartelijk. En natuurlijk is het altijd wat gek om bij heel bekende mensen te komen, bij wie je gewoond hebt, maar waar je het huis niet kent omdat ze zijn verhuisd. Het huis was verrassend ruim, met op de benedenverdieping een zeer ruime werk/logeerkamer en een eigen badkamer (en keuken...), en op de bovenverdieping (woonverdieping) een ruime woonkamer, eetkamer en keuken, plus 2 slaapkamers en een badkamer.
Met allemaal klikt het toch meteen weer, voor Daniel alleen wat onwerkelijk dat ze hem niet allemaal even goed begrepen in z'n nederlands... En ook met Viña ging het prima, die lijkt de afgelopen twee jaar een stuk rustiger te zijn geworden!
iedereen voelt zich direct thuis
to be continued...
